De formule voor de frequentie van een noot
De frequentie van een noot volgt uit het MIDI-nummer n (C4 = 60, A4 = 69): f = 440 × 2^((n − 69) / 12). Een octaaf omhoog verdubbelt de frequentie (A4 = 440 Hz, A5 = 880 Hz), een octaaf omlaag halveert hem (A3 = 220 Hz). De twaalf halve tonen van een octaaf hebben allemaal dezelfde verhouding: dat is gelijkzwevende stemming, de referentiestemming van piano's, gitaren en elektronische stemapparaten.
f = 440 × 2(n − 69) / 12
n = het MIDI-nummer van de noot (C4 = 60, A4 = 69). Elke halve toon vermenigvuldigt de frequentie met ongeveer 1.0595.
Tabel met frequenties van noten, octaaf 0 tot 8 (A4 = 440 Hz)
De tabel geeft de frequentie van elke noot in hertz, afgerond op twee decimalen, in wetenschappelijke toonhoogtenotatie: octaaf 4 begint bij de centrale C, en de referentie A4 is gemarkeerd. Zwarte toetsen hebben beide namen (C♯ en D♭ zijn dezelfde toets in gelijkzwevende stemming). Een piano met 88 toetsen loopt van A0 (27.50 Hz) tot C8 (4,186.01 Hz).
| Noot | Solfège | Octaaf 0 | Octaaf 1 | Octaaf 2 | Octaaf 3 | Octaaf 4 | Octaaf 5 | Octaaf 6 | Octaaf 7 | Octaaf 8 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| C | Do | 16.35 | 32.70 | 65.41 | 130.81 | 261.63 | 523.25 | 1,046.50 | 2,093.00 | 4,186.01 |
| C♯/D♭ | Do♯/Ré♭ | 17.32 | 34.65 | 69.30 | 138.59 | 277.18 | 554.37 | 1,108.73 | 2,217.46 | 4,434.92 |
| D | Ré | 18.35 | 36.71 | 73.42 | 146.83 | 293.66 | 587.33 | 1,174.66 | 2,349.32 | 4,698.64 |
| D♯/E♭ | Ré♯/Mi♭ | 19.45 | 38.89 | 77.78 | 155.56 | 311.13 | 622.25 | 1,244.51 | 2,489.02 | 4,978.03 |
| E | Mi | 20.60 | 41.20 | 82.41 | 164.81 | 329.63 | 659.26 | 1,318.51 | 2,637.02 | 5,274.04 |
| F | Fa | 21.83 | 43.65 | 87.31 | 174.61 | 349.23 | 698.46 | 1,396.91 | 2,793.83 | 5,587.65 |
| F♯/G♭ | Fa♯/Sol♭ | 23.12 | 46.25 | 92.50 | 185.00 | 369.99 | 739.99 | 1,479.98 | 2,959.96 | 5,919.91 |
| G | Sol | 24.50 | 49.00 | 98.00 | 196.00 | 392.00 | 783.99 | 1,567.98 | 3,135.96 | 6,271.93 |
| G♯/A♭ | Sol♯/La♭ | 25.96 | 51.91 | 103.83 | 207.65 | 415.30 | 830.61 | 1,661.22 | 3,322.44 | 6,644.88 |
| A | La | 27.50 | 55.00 | 110.00 | 220.00 | 440.00 | 880.00 | 1,760.00 | 3,520.00 | 7,040.00 |
| A♯/B♭ | La♯/Si♭ | 29.14 | 58.27 | 116.54 | 233.08 | 466.16 | 932.33 | 1,864.66 | 3,729.31 | 7,458.62 |
| B | Si | 30.87 | 61.74 | 123.47 | 246.94 | 493.88 | 987.77 | 1,975.53 | 3,951.07 | 7,902.13 |
Waarden berekend met f = 440 × 2^((n − 69) / 12) en afgerond op 0.01 Hz. C4 is de centrale C.
De frequentie van een noot berekenen bij een andere stemtoon (432 of 442 Hz)
De stemtoon is de frequentie die voor A4 wordt gekozen. 440 Hz is de internationale standaard (ISO 16), maar veel orkesten stemmen op 442 Hz en sommige muzikanten kiezen 432 Hz. De referentie veranderen verschuift elke noot met dezelfde verhouding: bij 432 Hz is C4 256.87 Hz in plaats van 261.63 Hz. De rekenhulp hieronder past de formule toe voor de noot, het octaaf en de referentie die je kiest.
Nootnamen: Engelse letters, Do Re Mi en Duitse notatie
Dezelfde frequenties dragen over de hele wereld verschillende namen. Het Engels gebruikt de letters C D E F G A B, terwijl Frans, Italiaans, Spaans en Portugees solfège gebruiken: Do Re Mi Fa Sol La Si. Duits en Pools (zoals verschillende landen in Midden- en Noord-Europa) noemen de noot B “H”, en B mol “B”: een Duitse “B” is geen Engelse “B”. Kruisen krijgen het achtervoegsel “-is” (Fis = F♯) en mollen “-es” (Es = E♭).
| Engels | Solfège | Duits |
|---|---|---|
| C | Do | C |
| C♯/D♭ | Do♯/Ré♭ | Cis/Des |
| D | Ré | D |
| D♯/E♭ | Ré♯/Mi♭ | Dis/Es |
| E | Mi | E |
| F | Fa | F |
| F♯/G♭ | Fa♯/Sol♭ | Fis/Ges |
| G | Sol | G |
| G♯/A♭ | Sol♯/La♭ | Gis/As |
| A | La | A |
| A♯/B♭ | La♯/Si♭ | Ais/B |
| B | Si | H |
A = 432 Hz of A = 440 Hz: wat de feiten zeggen
De stemtoon varieerde in de geschiedenis sterk, van ongeveer 400 tot meer dan 450 Hz afhankelijk van plaats en tijd, vóór de standaard van 440 Hz. Vandaag wordt barokmuziek vaak op 415 Hz gespeeld, een halve toon lager. 432 Hz is gewoon een andere referentie, ongeveer een derde van een halve toon onder 440: geen enkele serieuze studie schrijft er een bijzonder effect op lichaam of geest aan toe. Waar het om gaat is dat elk instrument in een groep het eens is over dezelfde referentie. In Jam Jam, op het web en op mobiel, biedt het stemapparaat 415, 432, 440, 442 en 443 Hz in de instellingen.
Om deze frequenties op een gitaar toe te passen, lees onze gids om een gitaar te stemmen.
Veelgestelde vragen over de frequenties van noten
Welke frequentie is A440?
A440 is A4, de referentienoot van de moderne stemming: hij trilt op 440 Hz, 440 trillingen per seconde. Het is de A boven de centrale C op de piano, en sinds 1975 de internationale standaard ISO 16.
Wat is de frequentie van de centrale C?
De centrale C (C4) is 261.63 Hz met A4 op 440 Hz. Bij 432 Hz zakt hij naar 256.87 Hz; bij 442 Hz stijgt hij naar 262.82 Hz.
Moet ik op 432 Hz stemmen in plaats van 440 Hz?
Het is een kwestie van keuze en van afstemmen op de andere muzikanten. 432 Hz is iets lager (ongeveer 32 cent); niets toont aan dat het “beter” klinkt of iets geneest. Om mee te spelen met opnames of andere instrumenten blijft 440 Hz de referentie.
Hoe vind ik de frequentie van een noot die niet in de tabel staat?
Gebruik f = referentie × 2^((n − 69) / 12), waarbij n het MIDI-nummer van de noot is (C4 = 60, elke halve toon telt 1 op). Een octaaf hoger: vermenigvuldig met twee; een octaaf lager: deel door twee.
Om te horen of je noot zuiver is, luistert het gratis online stemapparaat van Jam Jam via de microfoon en toont het de afwijking in cent, bij de stemtoon die je kiest.